Główne kompetencje kontrolera NIK

Charakter pracy, jaką wykonują kontrolerzy w NIK, wymaga od nich m.in. myślenia analitycznego, samodzielności, zaangażowania, umiejętności dostrzegania i rozwiązywania problemów, wykazywania inicjatywy i brania odpowiedzialności za własny rozwój zawodowy. Cechy, którymi powinien charakteryzować się kontroler zatrudniony w NIK, wykraczają poza tradycyjne pojęcie kwalifikacji rozumianych jako poziom wykształcenia formalnego, posiadane doświadczenia czy nabyte umiejętności potrzebne do wykonywania określonej pracy. Kontrolerzy w NIK powinni mieć stosowne kompetencje i niezbędną wiedzę, właściwą postawę i styl działania, potrzebne umiejętności, i cechy osobowościowe oraz szerokie zainteresowania.

Powyższe kompetencje rozwija się w procesie przygotowania do zawodu (aplikacja kontrolerska) i dalszego rozwoju zawodowego pracownika. Ważne jest jednak, aby już na etapie naboru na stanowiska kontrolerskie dokonać wszechstronnej oceny kandydata, w tym sprawdzić poziom opanowania niektórych kompetencji.

Oto wykaz kluczowych kompetencji kontrolera NIK w podziale na trzy obszary: specjalistyczne, profesjonalne i społeczne.

I. Kompetencje specjalistyczne

Myślenie analityczne i wnioskowanie logiczne

Kompetencja ta polega na umiejętności korzystania z różnych źródeł informacji i danych w celu przeprowadzenia analizy problemów, identyfikowania wpływów systemowych i tendencji. Obejmuje ona również analizowanie problemów, dostrzeganie zależności, formułowanie na ich podstawie wniosków oraz rozumienie znaczenia części składowych i ich wpływu na całość.

Myślenie krytyczne i formułowanie obiektywnych ocen

Kompetencja ta definiowana jest jako umiejętność rozumienia kontekstu, uwarunkowań oraz mechanizmów funkcjonowania kontrolowanych podmiotów, jak również pozyskiwania informacji, które służą rozumieniu szerszego obrazu ich funkcjonowania. Zawiera w sobie także postawę nacechowaną obiektywizmem i sceptycyzmem zawodowym. Kompetencja polega też na sprawnym rozróżnianiu kwestii mniej i bardziej istotnych, identyfikowaniu obszarów ryzyka oraz umiejętności porównywania własnych oczekiwań wynikających z logicznego rozumowania z faktycznymi dowodami i formułowaniu właściwych ocen.

Wiedza i profesjonalizm

Wiedza i profesjonalizm to kompetencja definiowana jako dysponowanie szerokim zasobem wiedzy ogólnej umożliwiającym badanie złożonych zagadnień, a także wykazywanie postawy charakteryzującej się przywiązaniem do wysokiej jakości wykonywanej pracy, postępowaniem zgodnie z zasadami, wartościami i normami etycznymi przyjętymi w NIK.

II. Kompetencje profesjonalne (zawodowe)

Samodzielność i umiejętność mierzenia się z wyzwaniami

Kompetencja ta obejmuje umiejętność wykonywania obowiązków bez ścisłego nadzoru, samodzielność w mierzeniu się z wyzwaniami w codziennej pracy i w przygotowywaniu potencjalnych rozwiązań problemów, wytrwałość w osiąganiu celów, przyjmowanie odpowiedzialności za realizację zadania oraz wykazywanie inicjatywy.

Planowanie i organizacja pracy

Planowanie i organizowanie pracy dotyczy przede wszystkim umiejętności uwzględniania priorytetów, stopnia złożoności zadań, terminów ich wykonania oraz zasobów niezbędnych do ich realizacji. Kompetencja ta obejmuje również zdolność koncentrowania się na wykonywanym zadaniu oraz monitorowanie i koordynowanie pracy.

Rozwój zawodowy - stałe podnoszenie kwalifikacji i samokształcenie

Kompetencja ta polega na umiejętności wzięcia odpowiedzialności za własny rozwój zawodowy, korzystania z różnych źródeł wiedzy i uzupełnianie wiedzy w mniej znanych sobie obszarach, związanych z wykonywanymi zadaniami. To również wykorzystywanie informacji zwrotnych i otwartość na korzystanie z wiedzy i doświadczeń innych.

Kreatywność i innowacyjność

Polega na dostrzeganiu i wykorzystywaniu informacji płynących z otoczenia, poszukiwaniu optymalnych, nieschematycznych rozwiązań, umiejętności rozpoznawania nowych problemów i dążenia do ich rozwiązywania. Kompetencja ta obejmuje również umiejętność dostosowywania swoich działań do zmian warunków zewnętrznych, a także radzenia sobie w sytuacjach niejednoznaczności i niepewności.

III. Kompetencje społeczne

Skuteczna komunikacja

Skuteczna komunikacja dotyczy formułowania (w mowie i piśmie) przekazu adekwatnego do sytuacji i dostosowanego do odbiorcy, z wykorzystaniem poprawnego, zrozumiałego języka. Jest to również umiejętność uważnego i aktywnego słuchania opinii współpracowników i innych osób na określony temat oraz formułowania swojego stanowiska. Kompetencja ta odnosi się również do umiejętności konstruktywnego formułowania uwag i otwartości na krytykę ze strony zwierzchników.

Budowanie relacji i dobrej atmosfery pracy w zespole

Kompetencja dotyczy umiejętności budowania kultury wzajemnego zaufania i utrzymywania konstruktywnych relacji ze współpracownikami. Polega na zdolności dzielenia się wiedzą, motywowania innych do osiągania jak najlepszych rezultatów i oferowania pomocy, gdy jest potrzebna w skutecznym rozwiązywaniu nieporozumień. Odnosi się również do umiejętności adaptowania się do pracy w różnych zespołach z udziałem specjalistów z wielu dziedzin.

Budowanie relacji zewnętrznych

Kompetencja ta odnosi się do umiejętności budowania profesjonalnych relacji z podmiotami kontrolowanymi. To zdolność komunikowania się z osobami o różnych specjalizacjach, radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Ważna jest odporność na próby wywierania wpływu, przy jednoczesnym wykazywaniu dbałości o wizerunek NIK.

Informacje o artykule

Data utworzenia:
03 kwietnia 2018 07:56
Data publikacji:
03 kwietnia 2018 07:56
Wprowadził/a:
Andrzej Gaładyk
Data ostatniej zmiany:
30 czerwca 2020 13:12
Ostatnio zmieniał/a:
Andrzej Gaładyk

Przeczytaj treść ponownie