Życiorys Władysława Stasiaka

Władysław Stasiak urodził się 15 marca 1966 roku we Wrocławiu w rodzinie o silnych tradycjach patriotycznych. Drugie imię - Augustyn - dostał po dziadku legioniście, żołnierzu  II Brygady Józefa Piłsudskiego. Ojciec wraz z rodzicami i rodzeństwem znalazł się we Wrocławiu po wysiedleniu przez NKWD z rodzinnego majątku Józefów-Patków na Podlasiu.

W latach 80. Stasiak jeszcze jako licealista angażował się w walkę z komunizmem. W roku 1981 na fali posierpniowych przemian zakładał Uczniowski Komitet Odnowy Społecznej (UKOS) oraz „wydawał” satyryczną gazetę New Old Times. Podczas studiów na Wydziale Historii Uniwersytetu Wrocławskiego działał w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów, współorganizował strajki studenckie, współredagował pismo „Akces”.

Studia ukończył w  1989 r. , po nich przez dwa lata był asystentem w katedrze historii starożytnej na Wydziale Historii Uniwersytetu Wrocławskiego. Nad pracę naukową przedłożył jednak czynny udział w budowaniu wolnej Polski. Przekonany o tym, że w państwie kluczową rolę odgrywa profesjonalna administracja, zdał egzaminy do wzorowanej na elitarnej Ecole Nationale d’Administration Krajowej  Szkole Administracji Publicznej. Szkoła dawała szansę  poznania, jak funkcjonują najlepsze instytucje w państwach demokratycznych.  W 1992 r. Stasiak trafił na staż do Dyrekcji Generalnej francuskiej policji w tamtejszym MSW, tam w ramach wizyt studyjnych obserwował pracę policyjnych formacji: od policji kryminalnej po jednostkę odpowiedzialną za przebieg demonstracji. Wiele lat później, w 2000 r. będzie miał szansę oglądania, jak działają instytucje zapewniające bezpieczeństwo w Stanom Zjednoczonym. Na zaproszenie Kongresu brał udział w programie studyjnym na temat bezpieczeństwa.

Po ukończeniu KSAP w 1993 r. (pierwsza promocja), wybrał pracę w Najwyższej Izbie Kontroli. Najpierw jako doradca, potem wicedyrektor, a następnie przez pewien czas p.o. dyrektora Departamentu Obrony Narodowej i Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Odpowiadał za kontrole istotne z punktu widzenia tworzących się struktur wolnego państwa - badające sprawność działania Policji, Straży Granicznej czy Państwowej Straży Pożarnej. Badał tak ważne dziedziny jak przygotowanie służb do zwalczania przestępczości zorganizowanej, przestępczości gospodarczej, ochronę granicy państwowej, funkcjonowanie systemów informatycznych, reakcje na zgłoszenia o zaginięciach osób czy przygotowanie struktur państwa do sytuacji kryzysowych. Wiele z tych kontroli miało klauzulę tajności.

Mimo że był dobrze przygotowany, dbał o podnoszenie kwalifikacji. Szczególnie interesował się sprawami bezpieczeństwa. Uczestniczył w krajowych i zagranicznych szkoleniach, seminariach oraz stażach dotyczących formacji policyjnych, formułowania strategii bezpieczeństwa, współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa. Reprezentował Najwyższą Izbę Kontroli we współpracy z Radą Audytorów NATO. Wraz z brytyjskim Narodowym Urzędem Kontroli (NAO) wypracowywał zasady prowadzenia kontroli wykonania zadań w dziedzinie bezpieczeństwa państwa i obronności. Powołał do życia i był pierwszym prezesem Stowarzyszenia „Pro Patria”, które ma na celu promować  profesjonalną i moralną służbę publiczną. W NIK poznał żonę Barbarę, którą poślubił w 1995 roku.

W 2002 r. Stasiak został zastępcą Prezydenta m.st. Warszawy. Współpracując z prof. Lechem Kaczyńskim - ówczesnym prezydentem Warszawy - odpowiadał m.in. za bezpieczeństwo, zarządzanie kryzysowe i sprawy obywatelskie. W powszechnej opinii to dzięki niemu Warszawa stała się miastem zdecydowanie bardziej bezpiecznym. Wiele rozwiązań wprowadzonych wówczas przez niego, funkcjonuje w mieście do dziś.

W 2005 r. został wiceministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji. Nadzorował pracę policji, Straży Granicznej i Biura Ochrony Rządu. To dzięki jego profesjonalizmowi weszła w życie ustawa o modernizacji formacji bezpieczeństwa i porządku publicznego. Dla Policji, Straży Granicznej i Biura Ochrony Rządu oznaczało to stworzenie godnych  warunków do skutecznego działania - zakup nowoczesnego uzbrojenia i sprzętu, a także wzrost uposażeń funkcjonariuszy. W Sejmie za ustawą głosowali wszyscy posłowie, co świadczy o umiejętności Stasiaka zjednywania ludzi ponad podziałami.

Stasiak odpowiadał za organizację pielgrzymki do Polski Papieża Benedykta XVI w maju 2006 r.

W roku 2006 r. Stasiak został szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego, pełnił też funkcję Sekretarza Rady Bezpieczeństwa Narodowego. Rok później powrócił do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji już jako minister. Pod jego kierownictwem wzorowo zakończyły się przygotowania do wejścia do strefy  Schengen - polskie służby dostały za to najwyższe oceny  Komisji Europejskiej.

Po wyborach parlamentarnych w 2007 r. Stasiak powrócił na stanowisko szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Zajmował się sprawami kluczowymi dla bezpieczeństwa Polski - nową koncepcją strategiczną NATO, bezpieczeństwem energetycznym, tarczą antyrakietową. Kierowany przez niego BBN sporządzał analizy na temat zagrożenia terrorystycznego, cyberterroryzmu, wyzwań migracyjnych. Biuro recenzowało rządowe prace nad profesjonalizacją armii. Jednocześnie Stasiak współpracował ze środowiskiem weteranów wojennych i kombatantów. Przygotował ustawę o Korpusie Weteranów. Był jednym z inicjatorów Dnia Żołnierzy Wyklętych.

Na początku 2009 r. został zastępcą Szefa Kancelarii Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, pół roku później, w lipcu 2009 r. Szefem Kancelarii. Przywiązywał wielką do polityki historycznej, troszczył się o budowę demokracji lokalnej w małych ojczyznach. To jego pomysłem był konkurs dla prasy lokalnej, promujący niezależność i dociekliwość dziennikarską  „Blaski i cenie budowy demokracji lokalnej”. Kancelaria Prezydenta RP kontynuuje tę inicjatywę. W 2013 r. odbyła się III edycja konkursu.

Cechował go romantyzm w określaniu celów i  trzeźwość w dobieraniu metod. Odwaga we wdrażaniu w życie tego, co inni uważali za nierealne. Potrafił wyłuskiwać kluczowe problemy, przedstawiać je dobitnie i przekonująco. Miał rzadką umiejętność zjednywania sobie ludzi. Godzenia ich racji ponad podziałami dla dobra publicznego. Ten styl pracy, skuteczność i ideowe zaangażowanie Władysława Stasiaka budziły uznanie w wielu środowiskach. GROM przyznał mu Honorową Odznakę, kombatanci swoje zaufanie okazali przyjmując go w poczet honorowych członków Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Wrocław i Dolny Śląsk uczynili go swym honorowym obywatelem, władze stolicy przyznały wyróżnienie  "Zasłużony dla Miasta Warszawy".

Szacunek zdobywał także poza granicami kraju. Szczególnie sobie cenił  Narodowy Order Kawalera Zasługi, którym rząd Francji uhonorował go za wkład w rozwój stosunków polsko-francuskich. Został też odznaczony  portugalskim  Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi oraz Krzyżem  Komandorskim  Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej. Pośmiertnie Prezydent RP przyznał mu Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

Prywatnie kochał podróże, góry, kulturę Ameryki Południowej i argentyński napój yerba mate. Słynne były Jego sms-y pisane po hiszpańsku lub po łacinie. Trylogię znał na pamięć , „mawiał” dialogami z filmów Barei. Lubił spacerować po Warszawie. Był bezpartyjny.

Zginął tragicznie w katastrofie samolotu rządowego pod Smoleńskiem 10 kwietnia 2010 r., w drodze na uroczystości 70. rocznicy Zbrodni Katyńskiej.