Informacja o wynikach kontroli działalności Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz innych organów w zakresie realizacji koncesji dla Radia Maryja

W 1994 r. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zobowiązała się udostępnić Radiu RMF FM, Radiu Zet i Radiu Maryja częstotliwości niezbędne do objęcia zasięgiem rozpowszechniania programu co najmniej 80% terytorium kraju, chociaż w chwili podejmowania uchwał w sprawie ustalenia warunków udzielenia koncesji radiowych dla tych nadawców – nie dysponowała odpowiednią dla obiecanego zasięgu liczbą stacji nadawczych i częstotliwości przekazanych przez Ministra Łączności oraz mimo iż nie było podstawy prawnej do zamieszczenia w koncesjach takich zobowiązań. Mimo przyznania trzem rozgłośniom takiego samego statusu nadawcy ogólnokrajowego i mimo obiecania im takiego samego zasięgu nadawania, Rada gospodarowała częstotliwościami w sposób nie zapewniający równomiernego – w miarę możliwości technicznych – zwiększania tego zasięgu, dopuszczając do powstawania nadmiernych różnic w rozwoju sieci nadawczych poszczególnych rozgłośni. Zakres częstotliwości oraz moc stacji nadawczych przyznanych Radiu Maryja w wyniku pierwszego postępowania koncesyjnego umożliwiły w 1994 r. nadawanie przez tę stację programu na obszarze ok. 15% powierzchni kraju. Wskaźnik ten był niższy od osiągniętego przez Radio RMF FM oraz Radio Zet, które w tym samym okresie pokrywały programem 26% powierzchni kraju. W 1996 r. Radio Maryja osiągnęło zasięg ok. 41% powierzchni kraju, podczas gdy zasięg nadawania dla Radia RMF FM zwiększył się do ok. 76%, a dla Radia Zet – do ok. 67,2% powierzchni kraju. Na koniec 1999 r. Radio Maryja emitowało swój program na obszarze 62,7 % powierzchni kraju, podczas gdy Radio RMF FM osiągnęło zasięg 83,4 %, a Radio Zet – 75,5 % powierzchni kraju. Zatem mimo upływu prawie 6 lat od udzielenia koncesji, zobowiązanie konstytucyjnego organu państwa – głównie w stosunku do Radia Maryja, ale i także w stosunku do Radia Zet – nie zostało zrealizowane. Uzyskanie przez Radio Maryja zasięgu nadawania niższego niż dwaj pozostali nadawcy ogólnokrajowi było konsekwencją niedysponowania przez KRRiTV planami trzech równorzędnych sieci stacji nadawczych, stanowiących niezbędną podstawę techniczną przyznawania częstotliwości. Rada posiadała jedynie plan dwóch sieci o zasięgu 80% powierzchni kraju, na podstawie których realizowała koncesję dla Radia RMF FM i Radia Zet oraz prowizoryczny i niepełny plan sieci dla trzeciego nadawcy, obejmujący tylko ok. 50% terytorium kraju. Postawiło to od początku Radio Maryja w sytuacji nierównorzędnej w stosunku do pozostałych nadawców ogólnokrajowych, gdyż realizacja docelowego zasięgu nadawania nie była w praktyce możliwa bez właściwego planu sieci, a KRRiTV nie dysponowała takim planem dla tego nadawcy. Zlecenie opracowania planu sieci dla Radia Maryja, a następnie zainicjowanie jego niezbędnej modyfikacji, nastąpiło ze znacznym opóźnieniem, co miało istotny wpływ na nierównomierność procesu uzupełniania sieci tego nadawcy w stosunku do sieci dwóch pozostałych nadawców ogólnokrajowych. Pełne zrealizowanie koncesji dla Prowincji Warszawskiej Zgromadzenia Ojców Redemptorystów utrudniało niewłaściwe przygotowanie wniosku o jej udzielenie, zmiana koncepcji budowy sieci nadawczej Radia Maryja w trakcie realizacji koncesji oraz gorsze przygotowanie techniczne tego nadawcy do budowy sieci ogólnokrajowej. Różnica w osiągniętych przez ogólnokrajowych nadawców niepublicznych zasięgach nadawania wynikała także z preferencyjnego traktowania przez KRRiTV Radia RMF FM i Radia Zet. Długotrwałe uzupełnianie sieci nadawców ogólnokrajowych było również konsekwencją niewystarczającej – w stosunku do potrzeb – liczby częstotliwości przekazywanych i uzgadnianych przez służby Ministra Łączności. Kontrola wykazała nieprawidłowości w stosowaniu przez KRRiTV procedur w sprawach udzielania koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych oraz w realizacji procesu koncesyjnego, wynikające w części z braku bądź niejasności przepisów w tym zakresie. Stan ten spowodował, że wiele pojawiających się wątpliwości musiało znaleźć rozwiązanie w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego. Okoliczności te – zwłaszcza w pierwszym okresie działalności KRRiTV – w istotny sposób rzutowały na przebieg postępowania koncesyjnego.