Statut Najwyższej Izby Kontroli

Załącznik do Zarządzenia Marszałka Sejmu nr 5 z dnia 17 października 2025 r. w sprawie nadania statutu Najwyższej Izbie Kontroli.

§ 1.

Prezes Najwyższej Izby Kontroli kieruje działalnością Najwyższej Izby Kontroli przy pomocy wiceprezesów oraz dyrektora generalnego.

§ 2.

  1. Kontrolnymi jednostkami organizacyjnymi Najwyższej Izby Kontroli są departamenty:
    1. Bezpieczeństwa Narodowego;
    2. Finansów i Spraw Publicznych;
    3. Orzecznictwa i Wsparcia Prawnego;
    4. Rozwoju i Gospodarki;
    5. Spraw Społecznych;
    6. Spójności i Infrastruktury;
    7. Zarządzania Procesem Kontroli;
    8. Zasobów Naturalnych.
  2. Kontrolnymi jednostkami organizacyjnymi Najwyższej Izby Kontroli są delegatury z następującymi siedzibami:
    1. Dolnośląska – we Wrocławiu;
    2. Kujawsko-Pomorska – w Bydgoszczy;
    3. Lubelska – w Lublinie;
    4. Lubuska – w Zielonej Górze;
    5. Łódzka – w Łodzi;
    6. Małopolska – w Krakowie;
    7. Mazowiecka – w Warszawie;
    8. Opolska – w Opolu;
    9. Podkarpacka – w Rzeszowie;
    10. Podlaska – w Białymstoku;
    11. Pomorska – w Gdańsku;
    12. Śląska – w Katowicach;
    13. Świętokrzyska – w Kielcach;
    14. Warmińsko-Mazurska – w Olsztynie;
    15. Wielkopolska – w Poznaniu;
    16. Zachodniopomorska – w Szczecinie.
  3. Zakres właściwości terytorialnej delegatur, o których mowa w ust. 2, określa się następująco:
    1. dla województw: lubuskiego, wielkopolskiego i zachodniopomorskiego – właściwe są delegatury: Lubuska, Wielkopolska i Zachodniopomorska;
    2. dla województw: kujawsko-pomorskiego, pomorskiego i warmińsko-mazurskiego – właściwe są delegatury: Kujawsko-Pomorska, Pomorska i Warmińsko-Mazurska;
    3. dla województw: łódzkiego, mazowieckiego i świętokrzyskiego – właściwe są delegatury: Łódzka, Mazowiecka i Świętokrzyska;
    4. dla województw: lubelskiego, małopolskiego, podkarpackiego i podlaskiego – właściwe są delegatury: Lubelska, Małopolska, Podkarpacka i Podlaska;
    5. dla województw: dolnośląskiego, opolskiego i śląskiego – właściwe są delegatury: Dolnośląska, Opolska i Śląska.
  4. Jednostkami organizacyjnymi Najwyższej Izby Kontroli wykonującymi zadania w zakresie organizacji i obsługi funkcjonowania Najwyższej Izby Kontroli są biura:
    1. Administracyjno-Gospodarcze;
    2. Bezpieczeństwa i Systemów Informatycznych;
    3. Rozwoju Kadr i Budżetu;
    4. Prezydialne.

§ 3.

  1. Kontrolne jednostki organizacyjne Najwyższej Izby Kontroli, o których mowa w § 2 ust. 1 i 2, wykonują zadania w zakresie postępowania kontrolnego lub wspomagają czynności kontrolne w zakresie swojej właściwości rzeczowej określonej w zarządzeniu, o którym mowa w § 8 ust. 1.
  2. Departamenty, o których mowa w § 2 ust. 1, w zakresie swojej właściwości rzeczowej przeprowadzają postępowanie kontrolne, w szczególności w naczelnych lub centralnych organach państwowych, a także mogą, w porozumieniu z właściwymi rzeczowo lub terytorialnie delegaturami, przeprowadzać postępowanie kontrolne w organach lub jednostkach terenowych.
  3. Delegatury, o których mowa w § 2 ust. 2, w zakresie swojej właściwości rzeczowej lub terytorialnej przeprowadzają postępowanie kontrolne, w szczególności w organach lub jednostkach terenowych, a także mogą, w porozumieniu z właściwymi rzeczowo departamentami, przeprowadzać postępowanie kontrolne w naczelnych lub centralnych organach państwowych.
  4. W biurach, o których mowa w § 2 ust. 4, wyodrębnia się komórki organizacyjne, których bezpośrednia podległość Prezesowi Najwyższej Izby Kontroli wynika z przepisów powszechnie obowiązującego prawa.

§ 4.

  1. Prezes Najwyższej Izby Kontroli może, w uzasadnionych przypadkach, wyznaczyć do przeprowadzenia postępowania kontrolnego kontrolną jednostkę organizacyjną, z pominięciem jej właściwości rzeczowej lub terytorialnej.
  2. Spory kompetencyjne między jednostkami organizacyjnymi dotyczące ich właściwości oraz wykonywanych zadań rozstrzyga Prezes Najwyższej Izby Kontroli.

§ 5.

  • Jednostki organizacyjne Najwyższej Izby Kontroli używają nazw:
    1. „Najwyższa Izba Kontroli Departament ...” lub „Departament ... Najwyższej Izby Kontroli” lub „Departament ... NIK”;
    2. „Najwyższa Izba Kontroli ... Delegatura w ...” lub „... Delegatura Najwyższej Izby Kontroli w ...” lub „... Delegatura NIK w ...”;
    3. „Najwyższa Izba Kontroli Biuro ...” lub „Biuro ... Najwyższej Izby Kontroli” lub „Biuro ... NIK”.

§ 6.

  1. Prezes Najwyższej Izby Kontroli zwołuje posiedzenia Kolegium Najwyższej Izby Kontroli, zwanego dalej „Kolegium”, z własnej inicjatywy lub na wniosek co najmniej 1/3 członków Kolegium.
  2. Prezes Najwyższej Izby Kontroli proponuje porządek dzienny posiedzeń Kolegium.
  3. Sekretarz Kolegium zapewnia sprawną organizację i dokumentowanie prac Kolegium.
  4. Z posiedzenia Kolegium sporządza się protokół.
  5. Kolegium uchwala regulamin określający szczegółowy tryb jego działania.

§ 7.

  1. Prezes Najwyższej Izby Kontroli może udzielić upoważnienia do załatwiania spraw i podejmowania decyzji w jego imieniu zgodnie z poniższymi zasadami:
    1. upoważnienia udziela się pracownikom Najwyższej Izby Kontroli;
    2. upoważnienia udziela się na piśmie;
    3. upoważnienia udziela się w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień lub zaświadczeń;
    4. upoważnienie powinno zawierać zakres spraw objętych upoważnieniem;
    5. upoważnienie może zawierać uprawnienie do udzielania pełnomocnictw do występowania w imieniu Najwyższej Izby Kontroli;
    6. upoważnienia udziela się na czas określony lub nieokreślony;
    7. upoważnienie może być cofnięte w każdym czasie.

§ 8.

  1. Prezes Najwyższej Izby Kontroli ustala, w drodze zarządzenia, szczegółową organizację wewnętrzną i właściwość jednostek organizacyjnych Najwyższej Izby Kontroli, a także może wprowadzać zmiany w tym zakresie.
  2. W zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1, Prezes Najwyższej Izby Kontroli może tworzyć w jednostkach organizacyjnych Najwyższej Izby Kontroli wydziały oraz samodzielne stanowiska pracy, a także ustalić zakres zadań dyrektora generalnego – w zakresie organizacji i obsługi funkcjonowania Najwyższej Izby Kontroli.
  3. Prezes Najwyższej Izby Kontroli może, w drodze zarządzenia, powoływać zespoły pomocnicze, w szczególności Komisję Etyki, określając ich nazwy, skład osobowy oraz zakres i tryb działania.

Informacje o artykule

Udostępniający:
Najwyższa Izba Kontroli
Data utworzenia:
02 kwietnia 2010 09:29
Data publikacji:
02 kwietnia 2010 09:29
Wprowadził/a:
Andrzej Gaładyk
Data ostatniej zmiany:
31 grudnia 2025 21:12
Ostatnio zmieniał/a:
Andrzej Gaładyk

Przeczytaj treść ponownie